nov29
0

Een metafoor van een dankbare motorrijder

Geen categorie Share this post

Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar ik rij motor en doe dat al meer dan 30 jaar. Europa door, naar het werk, gewoon een blokje om, dat soort dingen.

Ik heb oude motoren gehad, klassiekers zeg maar, wat minder oude motoren en behoorlijk nieuwe motoren, maar een ding hebben ze allemaal gemeen, ik rij alle motoren veel en vaak. De motoren krijgen netjes onderhoud, goede benzine, goede banden; ik sta ook nooit echt stil. 

Maar ja, alles wordt ouder en opeens merk je: oei, wat een olieverbruik, wat rookt de motor, dat stuk bekabeling ziet er niet meer vers uit. Remde de motor vroeger niet beter? Was het asfalt in die bocht nu echt zo slecht?

Dat had ik ook met mijn lichaam. Alles werkt prima en buiten een paar kleine zaken dacht ik dat alles goed functioneerde. Tot het moment dat in het verkeer de dode hoeken steeds groter werden en ik tot mijn schrik bemerkte dat ik geen echt lange afstanden meer kon rijden. Word ik nu zo oud dat het einde van het motorrijden nadert? Ik vreesde van wel.

Gelukkig kwam ik via mijn partner bij Juliette terecht. Meteen aan de slag met de Guasha methode om de knopen in mijn vezels aan te harken. En oeps daar zat wel wat, bont en blauw kwam ik thuis en ik dacht ook: nou hier heb ik ook niets aan. Totdat ik de volgende dag ineens zomaar door het achterraam van mijn auto kon kijken wanneer ik mijn hoofd omdraaide op zoek naar achteropkomend verkeer.

Al na een paar behandelingen zat ik anders op de motor. Doordat ik minder beperkingen had, zat ik ineens veel stabieler op de motor en kon ik veel gemakkelijker lange afstanden rijden. Ik kon mijn bucketlist afwerken met een zogenaamde SS1000 (1000 mijl in 24 uur) en heb er daarna nog meerdere kunnen rijden. Elke keer zonder fysiek ongemak, altijd veilig en met veel plezier.

Dus net als een ouder wordende motor, is het nodig om een lichaam op de cruciale punten te onderhouden. Dit om te voorkomen dat de benzineslang verstopt raakt, het balhoofdlager vast komt te zitten, dat de wiellagers verslijten en de zuigerveren verkolen. Om te voorkomen dat ik word beperkt in datgene dat ik het liefste doe: motorrijden.

Paul ten Broeke

About the Author

Leave a Reply